ALFONSO SAINZ - Quédate / I Got A Feeling (Philips, 1977)

Onte morría Alfonso Sáinz así que aquí vai esta pequena lembraza cun  tema que ten pouco que ver coa súa faceta máis coñecida como membro dos Pekenikes.

JAKE Y THE FAMILY JEWELS - Jake Y The Family Jewels (Polydor, 1971)

"It Came Without Warning"

Allan “Jake” Jacobs foi membro dos Magicians, grupo neoiorquino que gravou aquela peza titulada “Invitation To Cry” compilada por Lenny Kaye en "Nuggets: Original Artyfacts From The First Psychedelic Era" no ano 1972. Despois dos Magicians, Jacobs xuntouse con Andrea “Bunky” Skinner ao que coñecía do circuito folk dos primeiros sesentas no Greenwich Village e chegaron a ser Bunky & Jake, deixando dous discos gravados no 1967-68: "Bunky & Jake" e "L.A.M.F.". No ano 70 Jacobs con Mike Rosa e Jerry Burnham formaron Jake And The Family Jewels. Este é o primeiro e tamén o máis interesante dos dous discos que gravaron, movéndose dentro do que se deu en chamar "good-time music". Hai opinions que din que teñen un toque a NRBQ, quizáis nalgún tema como "It Came Without Warning" pero a min me lembran a aquelas producións de Erik Jacobsen para Lovin´ Spoonful ou Sopwith Camel e por momentos ao que facía Dan Hicks cos seus Hot Licks en temas como "I Remember Cissy's Baby". Moi entretido.

WHITE CHOCOLATE - Getting Ready To Rock & Roll - Let´s Get Funked (RCA, 1974)

WHITE CHOCOLATE está compuesto por tres jóvenes, cuyas raíces musicales nacen del rock de los años 60. En 1967, cuando aún eran unos adolescentes, comenzaron a tocar juntos. Conforme fueron creciendo, tomaron diversos caminos, para reunirse de nuevo, hace dos años, con su actual nombre musical. Integran el trío, Charlie Karp (primera guitarra y cantante), David Hull (bajo) y Jimmy Maher (batería). Todos ellos tienen, pese a su juventud una larga experiencia, e incluso han llegado a tocar junto al gigante Buddy Miles. Componen sus canciones y crean su propio sonido, con el que se han ganado sitio preferente en las listas norteamericanas. Los dos temas que este single recoge, dan la medida de su calidad y su valía.

LYN TODD - Lyn Todd (Vanguard 1980)

"This Time I'm Doin' It For Love"

Lyn Todd, unha habitual da escena punk neoiorquina de finais dos setenta, púxose en mans de futuro magnate discográfico Bobby Orlando para a gravación do seu primeiro e único disco, de feito Bobby O produce, toca e compón a maioría dos temas. Algún sesudo atopará un parecido máis que razoable entre a canción que soa no reprodutor e o "Can You Fix Me Up With Her" de The Now e a razón é máis que obvia, detrás daquel proxecto tamén estaba el, ademais algún membro de The Now colabora no disco. O resto das cancións, incluídas as versións frikis de "Pinball Wizzard" e "Rebel, Rebel", son menos power e máis disco. A moza morreu hai uns anos dun aneurisma cerebral.

LOWRY HAMNER & THE CRYERS - Midnight Run (Mercury, 1979)

"Who You Tryin' To Fool"

Aquí vai o segundo disco dos Cryers que en liñas xerais e bastante inferior ao primeiro pero aínda así ten os seus momentos. Da formación orixinal só quedan o propio Lowry, o baixista Tom Ethridge e o guitarrista Clay Barnes. Dentro das colaboracións, e como figuras máis coñecidas, aparecen Garth Hudson (The Band) ou Timothy B. Schmit (Poco, Eagles).

THE CRYERS - (It's Gonna Be A) Heartbreaker / Just a Little Rain (Mercury, 1978)

"(It's Gonna Be A) Heartbreaker"

As dúas pezas ían incluídas no Lp.  

THE CRYERS - The Cryers (Mercury, 1978)

"Shake It Up (Ain't It Time)"

The Cryers comenzaron en Meridian, Mississippi arredor da figura do guitarrista Lowry Hamner peron acabaron trasladándose a New York que era onde se facía o churrasco máis rico naquel final de década. Despois de recorrer a típica ruta de clubes guais do momento como o CBGB's ou o Max's Kansas City son fichados por Mercury a instancias de Steve Katz (Blood, Sweat and Tears, The Blues Project...) que veu potencial nas cancións de Hamner, un verdadeiro talento na liña de baladistas afectados e sufridores estilo Colin Blunstone, Dwight Twilley ou Eric Carmen, de feito o nome do grupo está en consonancia co seu son. Neste primeiro disco a banda combina acertadamente a parte máis powerpopeira do seu repertorio "Shake It Up (Ain't It Time?)", "(It's Gonna Be A) Heartbreaker" ou "I´m Fire" coa tenrura das pezas máis lentas e os medios tempos especialmente notables en "Diamond Ladies", "Oh, I Get High" ou "I'll Steal Away", onde Lowry Hammer saca gran partido á súa bonita voz. Un segundo disco "Midnight Run" foi publicado ao ano seguinte pero xa como Lowry Hamner & The Cryers. 

MOSS DOSS PHOBOSMOSS - Woodstock - Woodstock / Peace, Love, People And Music (Barclay, 1970)

Non teño nin idea de quen se agacha tras o nome de Moss Doss Phobosmoss aínda que probablemente fosen só un divertimento de estudo.

HOMESTEAD - Every Living Thing Has A Place In God´s Heart...(Nimbus 9, 1972)

"St. Mark's Place"

Malia que pola portada e polo título podería parecer un disco de orientación relixiosa, non ten moito que ver con esa corrente e si máis co típico produto de segunda fila de primeiros setentas con algún momento interesante. Neste caso gustáronme un par de instrumentais "St Mark´s Place" e  "Suite" ademáis dunha macarrada titulada "Woman", o resto, do máis normaliño, probablemente nunha semana nin me lembre. Por certo, Homestead eran un dúo canadiano formado polo vocalista John Finley, que xa tivera o seu momento de gloria cos Rhinoceros, e o teclista Bill King que tamén era o compositor de tódolos temas. O disco publicouse en España vía Belter un par de anos despois.

RED DEVILS - 12 Top Hits (Sonocord , 1969)

Después de una temporada dedicado a la contemplación de la lluvia y demás fenómenos atmosféricos es hora de volver a ese cierto hábito de revolver entre los discos. Hoy recuperamos este raro Lp editado por el sello Sonocord del que desconozco más referencias  pero posiblemente se dedicara a las series baratas. Estos Red Devils eran suizos y entre sus mayores logros está el haber sido el primer grupo helvético en actuar en el Star Club de Hamburgo. Su producción discográfica se reduce a un single de 1965 "Wooly Bully / Jenny Jenny" en el que pudo haber estado implicado el gran Giorgio Moroder, y a este Lp de versiones de temas del momento.