martes, 24 de febreiro de 2009

THE MINDBENDERS A Groovy Kind Of Love (LP. Fontana, 1966)

Notas da contraportada
About ayear ago, an English group with a name derived from a horror movie marquee descended on the U. S. shores for the first time. The result was a burst of teen-aged enthusiasm unmatched by anything except, perhaps, the arrival of four moptops from Liverpool a few years before, This particular group hailed from Manchester. They were, ot course, The Mindbenders, three young men soon to be international "faves." Success did not take long for 21-year-old Eric Stewart, lead guitar; 20-year-old Bob Lang, electric bass; and 22-year-old Ric Rothwell, drums. In fact, The Mindbenders returned to the American "scene" this season and quickly chalked up the Number 1 recording in the U. S. That tune is, naturally, "A Groovy Kind Of Love", a song that earlier in the year soared high on the British pop charts. Someone recently suggested that perhaps it was time for a new theater marquee announcing "The Return of the Mindbenders." (Sounds a bit Iike a sequel to the initial horror movie) ... but for Manchester's musical Mindbenders, one word would suffice ... A-mazing!

luns, 23 de febreiro de 2009

COUNTRY JOE McDONALD Peace On Earth (LP, Rag Baby-Hispavox, 1984)

En 1979 Joe McDonald y Bill Belmont decidieron reactivar Rag Baby Records, la revista que Joe empezó a editar a mediados de los sesenta y que también sirvió para editar los dos primeros Ep´s de Country Joe antes de fichar por Vanguard. La idea de la nueva vida del sello era servir de vehículo para editar cositas de los artistas del West Coast Sound y apovechar el interés que suscitaban en Europa las bandas de San Francisco. Por Rag Baby pasaron en esos años Barry Melton, Terry and The Pirates, con casi todos los Quicksilver Messenger Service, Joady, el hijo más joven de Woody Guthrie y evidentemente Joe McDonald. Antes de la grabación de "Peace on Earth" Joe venía de participar activamente con asociaciones de Veteranos del Vietnam y algunas canciones del disco se acercan al tema como en "War Hero" cunha atmósfera folk muy entretenida y "The Girl Next Door" en la que parece recuperar hasta los efectos especiales del "I-Feel-Like-I'm-Fixin'-To-Die", en otras le da por las utopías hippies como en "Peace on Earth" con toque a "Winter Shade of Pale" o "Garden of Eden" con flautas guais, pero fuera de los tópicos políticos en los que siempre anduvo metido Joe el Campestre el disco es muy agradable y variado, hay toques a los Santana en "Feeling Better", homenajes al pop de los cincuenta con la versión de "Pledging My Love", pop en "Sunshine" con un gran estribillo a pesar del toque de batería electrónica y para postre "Space lovin´" un momento realmente emotivo que me gusto mucho. Y aparte de todo eso un enorme guitarrista, seguro que el Pequeño Poni decide abandonar a John Platania y pasarse definitivamente a Greg Douglass, menudo currículo.

sábado, 21 de febreiro de 2009

THE BECKIES The Beckies (LP, Sire, 1976)

The Beckies foron a última aventura de Michael Brown, aquel rapaz que xa con quince anos era a mente pensante dos Left Banke. Algún tempo despois estivo tamén detrás do proxecto Montage que deixaron un só disco pero que case non existiron como grupo. Cos Stories nos primeiros setenta, iniciou o seu achegamento a sons máis rock pero sen perder esas dotes de bon estilista que lle deran sona. Despois de dous discos decidiu deixalos e estivo un par de anos parado ata que atopou a Mayo James MacAllister, Gary Hodgden e Scott Trusty cos que iniciou a breve aventura dos Beckies. O disco resultante e en liñas xerais decepcionante aínda que por momentos recupere o son dos primeiros Stories como en "One of These Days", pero todo é bastante peor sobre todo polas voces de Hodge e Trusty, non moi destacadas precisamente, aínda que o primeiro faino bastante ben na canción que abre o disco "Right By My Side", unha das gañadoras xunto a "River Bayou" na que parecen recuperar o espíritu Left Banke. Hai algún outro momento destacable pero non brillante como e "Other Side Of Town" cun bonito toque Todd Rundgren e "One of these days" aínda que merecería outro cantante. En fin, se che gusta Michael Brown sempre poderás ver algo neste disco.


venres, 20 de febreiro de 2009

MOXY II (LP, Polydor, 1974)

Moxy eran un quinteto de canadianos hardroqueiros que deixaron unha longa discografía. Este é, evidentemente, o seu segundo disco que, ao igual que o primeiro non vale moito, pero este ten polo menos un tema notable na peza que abre o disco "Cause There's Another" que aínda que empeza cun riff típico do xénero deriva nun espléndido exemplo de hard power-pop. Tampouco está mal o instrumental "Slippin' Out" que pecha a cara A co protagonismo dun vocoder, accesorio musical moi popular a mediados dos setenta, lembra a Peter Frampton en "Do you feel like we do?. O resto do disco só para muy fans.

xoves, 19 de febreiro de 2009

CLOVER Shotgun (Single, Fantasy, 1970)

Clover foron unha banda con toque country rock formada en California no ano 1967 por Johnny Ciambotti ao baixo, John McFee á guitarra e voz, Alex Call na outra guitarra e Mitch Howie como baterista. Con esta formación fixeron dous discos para Fantasy Records nos primeiros setentas, "Clover" e "Fourty Niner". Este single está extraído do seu primeiro Lp e inclúe dúas versións, na cara A o tema do saxofonista Junior Walker e na cara B "Wade in the Water" un vello espiritual negro con tratamento swamp. Despois do abandono do batería o grupo convértese en sexteto coa incorporación de Huey Lewis, ármonica e voz, Sean Hopper teclados e Mickey Shine como novo batería. No 76 trasládanse ao Reino Unido aconsellados por Nick Lowe, onde gravan dous discos máis ademáis de servir de banda de acompañamento no primeiro disco de Elvis Costello "My Aim is True". Despois da súa volta aos EEUU cada un tira por onde pode e así mentras McFee acaba nos Doobie Brothers, Hugh Lewis e Hopper dan forma a Huey Lewis & the News. Os dous primeiros discos están dipoñibles en Red Telephone 66, aínda que o primeiro está en mal estado.

mércores, 18 de febreiro de 2009

CONTRASTES Contrastes + Bonus (CD, 2000)

Soubemos dos Contrastes nos primeiros meses do ano 1999 cando Joe, que por entón estaba en Santiago, falounos dun grupo que se saía da norma, se temos en conta o que se facía por entón Galicia, no que cousas como o bravú ou as sinfonías con sacho eran o máis. Teñen na súa honra, aparte das magníficas cancións, seren o primeiro grupo en ter actuado no Felipop, cousa que farían ata en tres ocasións, unha delas como teloneiros de PF Sloan que quedou encantado coa actuación dos santiagueses. Falando con Alfonso comentaba que había xente que non coñecía ou simplemente non tiña este disco, así que aproveitamos a ocasión para presentalo aquí acompañado dalgúns comentarios sobre as cancións e reflexións varias a cargo de Gonzalo Sende e o propio Alfonso Espiño. Como bonus engadimos dúas cancións en directo: "I Don´t Mind", unha das súas pezas máis notables xunto coa versión do "Drive my Car" dos Beatles gravadas en maio de 1997 no Auditorio da Universidade de Santiago. Os outros tres temas extras son "Calling The Sun", "Quiero Sentirte Cerca" e "No Te Pares" da primeira maqueta gravada no Taller de Música Soutullo de Ponteareas o 5 de outubro de 1995 . Aquí tedes a conversa con Alfonso Espiño e Gonzalo Sende

martes, 17 de febreiro de 2009

COSECHA ROJA Vacaciones Permanentes (Casete, 98.6, 1994)

Para o seu cuarto traballo os Cosecha Roja continuaron explorando os distintos formatos nos que publicar as súas cancións e "Vacaciones Permanentes" sería editado en casete por 98.6 un especie de subselo case pantasma. Creo lembrar que o motivo foi puramente económico, as cousas nos primeiros noventa non eran tan sinxelas como hoxe en día. Aquí tedes un par de críticas da época.

"Por imperativos de esta perra vida y soportando la de basura que flota a su (nuestro) alrededor, lo nuevo de los ourensanos Cosecha Roja viene editado en formato cassette. Pero estas "Vacaciones permanentes" constituyen un mini LP en toda regla. Paradójicamente, el resultado técnico ha estado ahora mucho más a la altura de lo que las canciones de Carlos Rego merecen, ayudando por una vez en lugar de darles de cachetes para que achanten. Incluso "Contigo", que procede de una grabación antigua - la más guitarrera y endiablada de la cinta, con Aser Álvarez todavía en la batería - parece integrarse en el grupo por las vías correctas. "Nido de serpientes" y "Vacaciones permanentes" (la canción) son dos verdaderos tiros, cuya trayectoria no se desmarca apenas de la línea compositora acuñada por el combo, pero llega mucho más allá debido a un considerablemente mayor poder de penetración. Con la sencillez presidiendo la arquitectura de guitarras trazada a tiralíneas por Javier Doforno y unas letras paridas con el labio inferior destrozado a golpe de mordiscos, los soportes rítmicos tienen en este trabajo mucha más pegada y mejores matices, aportando así una plataforma perfecta para que el alma de las canciones se metamorfosee en busca de toda su fuerza. Esos dos temas forman un arranque de lo más espectacular, que pone el listón a unos cuantos pisos de suelo. Cual no es mi sorpresa cuando con el avance del cuentavueltas las canciones se mantienen en el filo sin dificultad, quizá sin afinar tanto el gatillo pero redondeando el paquete mejor de lo que pudiéramos esperar hasta los mejores seguidores de Cosecha Roja. Una banda sin suerte vale, pero espléndida en su coherente madurez, que no ha perdido un pelo de su agresividad y no cerrará la boca por que nadie dirá por ellos lo que quieren y saben decir.
Manuel L. Contreras, "Wah Wah"- 1995

"Estas seis canciones hay que tomárselas como el nuevo disco de Cosecha Roja, editado sólo en este formato por la banda con la colaboración de un tercera parte de los socios del sello coruñés Gal & Cía. Para los seguidores de la exquisita banda ourensana será como un regalo esmeradamente presentado, canciones para degustar en estado de vacación permanente. Pop para elegidos como el que contenía su LP "Nuevos Caminos" de cuyas sesiones añaden aquí el tema "Contigo". Las sensaciones se repiten; no todos los temas tienen estribillos de matrícula pero, como siempre, su guitarra les pone la guinda en constante estado de iluminación. Canciones para los que aun no se han hecho mayores, canciones para llevarte de vacaciones. Cualquier sitio es bueno para turbarse con perlas como "Un par de cosas".
Fernando Gegúndez, "El Tubo"-1995

EMI BONILLA Beatlemanía Flamenca (EP, Parlophone, 1964)

Unha cousa tras que merquei onte, este Beatlemanía Flamenca de Emi Bonilla no que repasa catro éxitos dos Beatles: "She Loves You", "I´ll Get You", "Bad To Me" e "From Me To You" con desigual fortuna e aínda que non deixa de ser algo para moi apaixoados dos catro de Liverpool na procura de novas sensacións, ten unha escoita máis pola curiosidade que por outra cousa. Por incríble que pareza o disco é unha edición inglesa.

domingo, 15 de febreiro de 2009

COLIN BLUNSTONE Never Even Thought (Rocket-Fonogram, 1978) @

"Never Even Thought" foi o quinto disco de Colin Blunstone e o segundo para o selo de Elton John, Rocket Records. Elton, que sempre foi un señor, mandou ao cantante a Los Angeles e lle puxo a Bill Schnee para dirixir a producción, ben luxosa por certo, aínda que en pequenos detalles non escapa da influencia da época. En case tódalas cancións Blunstone é coautor agás a que dá título ao disco que é de Murray Head, outro vocalista cheo de afectación. O disco deixase oir plácidamente grazas sobre todo á voz de Blunstone, un dos grandes tesouros que nos deixou a música pop e aínda que non está a altura dos seus primeiros discos ten momentos ben bonitos como "Lovelight", "Ain´t Funny" ou "Photograph".

sábado, 14 de febreiro de 2009

LOCOS POR LA MÚSICA (LP, Pista Libre, 1982)

"Locos por la Música" foi un disco editado polo programa Pista Libre que se emitía os sábados pola mañá na primeira canle de TVE. Aínda que tódolos temas xa estaban publicados previamente en singles ou Ep´s a selección foi realmente acertada incluíndo grandes clásicas de 1982.

Cara A
1.PARÁLISIS PERMANENTE Autosuficiencia (2:07)
2.ESPASMÓDICOS Están Deseando Que Te Pongas a Temblar (1:40)
3.ESCLARECIDOS Música Para Convenios Colectivos (3:13)
4.GLUTAMATO YE-YÉ Hay Un Hombre En Mi Nevera (3:24)
5.DERRIBOS ARIAS Dios Salve Al Lendakari (2:00)

Cara B
1.LA BANDA DEL TREN Esclavo De La Noche (2:53)
2.ZOQUILLOS Nancy (2:01)
3.TELEGRAMA Chica Del Metro (3:38)
4.PISTONES Las Siete Menos Cuarto (2:40)
5.WAQ Ladrones De Juguetes (3:27)

Notas da contraportada
Un aviso. Este disco no es ni pretende ser una colección de "grandes éxitos" de las compañías independientes españolas de música pop. Afortunadamente, los francotiradores discográficos se han multiplicado y ahora mismo se necesitaría un LP doble o triple para dar salida a los títulos más representativos de un movimiento que ha explotado en 1982: la creación de música en libertad, fuera de los ámbitos de las grandes empresas del entretenimiento masificado. No, este disco es simplemente un recordatorio de algunos grupos que desfilaron por "Locos por la música" eI programa especial de PISTA LI BRE que se emitió el 20 de Junio de 1982 (y fue repuesto el 13 -Novbre.-1982) y que tuvo una larga historia y unas peripecias increíbles y que puede quedar para la historia como la primera vez que los nuevos grupos independientes asaltaron a Ia Primera Cadena de TVE, una invasión de descaro y energía, humor y pretensiones. Pensándolo bien, este LP puede tener un carácter, representativo. Hay muchos grupos madrileños pero también están Telegrama (Barcelona). Banda del Tren (Gijón) y Derribos Arias (San Sebastián). Se puede hallar pop, punk, tecno, rock de los sesenta y alguna cosa indefinible. Canciones airadas ante una situación social, temas frívolos, los inevitables conflictos sentimentales, fantasías desquiciadas. Música que resulta -perdón por los tópicos- fresca y divertida y revitalizadora. Música que no hubiera sido posible si sus creadores se hubiesen quedado esperando a que una multinacional les tocara con su (falsa) varita maravillosa. Doble grandeza: su potencial intrínseca de expresión juvenil no manipulada y su valor indicativo de la tendencia hacia la grabación y distribución por canales no convencionales. Pista Iibre para ellos.
Diego A. Manrique (Diciembre de 1982)